Zbieranie roślin cz. 2

Zbieranie liści

Warunkiem koniecznym do spełnienia jest to, by liście były zdrowe. Oznacza to, że nie mogą mieć żadnych plam, pęknięć, czy zżółknięć. Do ich zbierania stosuje się przyrządy, które nie powodują procesów niszczenia tak bardzo, jak zbieranie ręczne. Ucina się je zarówno z ogonkami, jak i bez. Najlepszą techniką ich pozyskiwania jest ścięcie całej rośliny, a następnie obrywanie z niej liści. Nie jest to jednak zawsze możliwe (np. w przypadku drzew). W przypadku zbioru liści z rośliny, która została pozostawiona w ziemi można oberwać maksymalnie ok. 1/3 objętości wszystkich liści - w przeciwnym przypadku roślina umrze z wysuszenia. Liście po zbiorze powinny być jak najszybciej wysuszone, gdyż szybko tracą swoje właściwości.

Zbieranie kory

Okresem zbioru kory jest wczesna wiosna, kiedy roślina zaczyna pączkować. Roślina posiada w tym okresie największą ilość składników, na których to nam zależy. Pozyskuje się ją z pędów, które rosną przynajmniej kilka lat. Młode rośliny posiadają o wiele mniej substancji czynnych, gdyż pierwsze lata wzrostu przeznaczane są głównie na budowanie tkanek pod kątem stabilności (tzw. okres początkowy tworzenia się pędu nadziemnego). W pierwszej kolejności usuwa się wszelkie przeszkadzające gałązki, po czym tworzy drobne nacięcia, które to podważa się ostrzem. Po takim zabiegu kora powinna zwinąć się w rulonik i być cienka. Świadczy to o poprawnym sposobie zbioru.

Zbieranie owocostanu

Okres zbioru owoców jest różny dla wszystkich roślin. Najlepszym sposobem jest tutaj tzw. wyczucie. Kiedy chwyci się za owoc powinien on bez żadnego wysiłku odczepić się od rośliny. Jest to znak, że są one gotowe do zbioru. Pogoda, która najlepiej sprzyja temu zbiorowi to słońce. Owoce nie są wtedy obrzmiałe i nie gniją tak łatwo jak podczas pogody wilgotnej. Należy jednak pilnować pory zbioru - zbyt dojrzałe owoce są trudne w przechowywaniu i powinno się je wykorzystywać jak najszybciej. Zachowanie wartościowych substancji w ich przypadku jest niemożliwe, wiąże się z utratą wielu składników.

Uwaga! Podane okresy zbioru są generalizowane i niektóre gatunki posiadają indywidualny okres zbioru. Przed wykonaniem tej czynności należy dokładnie sprawdzić określoną roślinę. Takie informacje znajdują się na wielu stronach internetowych, które można odnaleźć za pomocą schematu: "<nazwa rośliny> okres zbioru". Należy także zwrócić uwagę na to, jaką część rośliny chcemy pozyskać (część nadziemna, korzeń, kwiaty, liście, kora, owocostan).

Zbieranie roślin cz. 1

Przygotowywanie rośliny do użytku wcale nie jest takie proste jak to się wydaje. Nie zawsze da się iść po prostu na łąkę, wyrwać pierwszy, lepszy kwiat i ususzyć go na słońcu. Istnieją pewne zasady, których przestrzeganie pozwala na zachowanie jak największej ilości ważnych składników, które znajdują się w roślinach.

Jednym z ważnych czynników jest czas. Wybranie odpowiedniego terminu decyduje o wartości surowca, gdyż właściwości substancji czynnych potrafią się zmienić kilka razy w okresie wegetacji. Przykładem są rośliny, które w czasie kwitnienia zawierają trujące substancje. Jednakże na wiosnę są jadalne i służą m.in. jako pasza dla zwierząt. Oprócz samej pory roku wpływ może mieć też pora dnia. Taka zmienność jest głównie obserwowana u roślin zawierających olejki eteryczne, które zawierają ich najwięcej między godziną 10, a 15. Surowiec zielarski nie użyty w przewidywanym czasie traci na wartości. Większość roślin po roku przechowywania jest bezużyteczna. Przez dłuższy czas przechowywać można jedynie korę.

Ziół zbiera się jedynie tyle, ile jest się w stanie ususzyć na jeden raz - nie układa się ich na snopki, gdyż w ten sposób łatwo się psują i gniją (procesy suszenia przedstawię w następnym artykule).

Przy zbiorze należy zwrócić uwagę na to, by roślina była czysta, pozbawiona zepsutych, zwiędniętych, czy zgniłych części. Jeśli takie występują trzeba je odciąć i sprawdzić, czy roślina nie jest chora, w takim przypadku nie można jej dalej wykorzystać.

Zbieranie nadziemnej części rośliny

Nadziemną część rośliny nazywa się zielem. Prawie zawsze ziele zbierane jest w okresie początkowego kwitnienia, gdyż zawiera najwięcej substancji czynnych. Wiele z nich zbiera się wraz z liśćmi, kwiatami, a nawet korzeniami. Rośliny o cienkich, niezdrewniałych łodygach ucina się tuż nad ziemią. W przypadku roślin o zgrubiałych łodygach ścina się tylko wierzchołek rośliny. W przypadku kilkukrotnego zbioru tej samej rośliny w jednym roku należy ściąć ją tak, by mogła puścić nowe pędy - czym wyżej się ją zetnie, tym szybciej odrośnie. Roślin nie zrywa się z pomocą rąk, tylko odpowiedniego ostrza. Jeśli zamierzacie wykorzystać zioła do prac magicznych najlepiej, jeżeli zbierzecie je specjalnie do tego celu przeznaczonym narzędziem, a mowa tu o popularnym wśród wyznawców wicca ostrzu Boline.

Zbieranie korzeni

Najczęściej korzenie wykopuje się wiosną, bądź jesienią. Wtedy zgromadzone są w nich cenne substancje, które w momencie wegetacji roślin ulegają zmianom. Zbiór podczas jesieni dokonuje się przed całkowitym zwiędnięciem części nadziemnej, aby można było rozpoznać roślinę. Korzenie wykopuje się łopatą bądź widłami. Nie wolno korzeni nacinać, wyrywać siłą, ciągnąć do góry itp., gdyż wtedy się niszczą. Część organów podziemnych należy zostawić, aby roślina mogła odrosnąć. Po ich wykopaniu otrząsa się je, by pozbyć się resztek ziemi, oczyszcza z drobnych korzonków i podgniłych części. Nie wolno moczyć w wodzie.

Zbieranie kwiatów

Zbiór kwiatów wymaga staranności. Odpowiednio zebrane kwiaty niewiele różnią się barwą po ususzeniu od barwy przed ususzeniem. Kwiaty zbierane są zawsze w godzinach popołudniowych, podczas ładnej pogody. Nie zbiera się kwiatów zwiędłych, wyblakłych i uszkodzonych.

Jeśli naszym celem są jedynie płatki, to wystarczy kwiat z nich oskubać. Jeśli chcemy zebrać kwiaty wraz z ich główką to ucinamy ją wraz z szypułką o długości około 1 cm.

Ostrożeń warzywny - magiczne ziele ochronne

Dzisiaj napiszę trochę o tej jakże ciekawej roślinie, która jest dla mnie drugą najważniejszą, zaraz za białą szałwią.

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z cudownych właściwości tej rośliny, traktując ją jako chwast. Przeważnie porastają okolice i obszary przy polnych ścieżkach, lasach i terenach podmokłych. Jeśli jednak nie rośnie gdzieś blisko was i nie macie możliwości sami go zdobyć, to zawsze możecie kupić trochę w sklepach zielarskich, bądź ezoterycznych.

Właściwości medyczne:

W ziołolecznictwie wykorzystywanymi częściami tej rośliny są łodyga oraz liście. Najczęściej stosowaną formą kuracji są kąpiele w wywarze z tego ziela, gdyż mają zbawienne działanie w walce z niektórymi chorobami. Ostrożeń słynie z działania odtruwającego, wzmacniającego organizm, działającego przeciwkrwotoczne, moczopędnego - co bywa korzystne w chorobach nerek,  a także przeciwzapalnego. Wywary z ostrożenia stosowane są w leczeniu trądzika, wysypki alergicznej, uszkodzeniach naskórka, oparzeniach, łupieżu i wypadaniu włosów.

Stosowane są jako środek przeciwreumatyczny. Zawarte w nim związki mają właściwości żółciotwórcze i żółciopędne, co wykorzystywane jest w leczeniu i profilaktyce kamicy żółciowej, stanów zapalnych wątroby i niedoboru żółci. W końcu mają właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybiczne. Wyciągi z ostrożenia stosowane są nawet jako czynniki wspomagające leczenie nowotworów.

Napar z ziela ostrożenia warzywnego nie jest toksyczny i można go przyjmować szklankami (1 łyżka na szklankę wrzątku, parzyć ok. 15 minut). Jest smaczny. Wspomaga przemianę materii, aktywuje procesy detoksykacji, przyśpiesza usuwanie szkodliwych metabolitów i ksenobiotyków z ustroju. Napar z ostrożenia obniża poziom cukru we krwi. W medycynie ludowej ostrożeń warzywny jest stosowany w leczeniu reumatyzmu, w tym dny oraz przewlekłych chorób skóry.

Właściwości magiczne:

Do tej pory jest stosowany w celu ochrony przed urokami rzucanymi przez innych, albo ich zdejmowania, lub narzucania. Jeżeli czujesz, że Twoje ciało wymaga oczyszczenia z nagromadzonej negatywnej energii zrób sobie kąpiel w czarcim żebrze. Aby wykryć i zdjąć urok/klątwę należy wykonać prosty rytuał.

Nalej odpowiedni poziom wody do wanny. Zapal kilka świeczek (najlepiej białych) i stwórz odpowiedni nastrój za pomocą muzyki. Dodaj do kąpieli napar z czarciego żebra, 3 szczypty soli i wodę święconą. W tak przygotowanej wodzie obmyj dokładnie całe swoje ciało. W ciszy zastanów się nad tym, co w Twoim życiu idzie nie tak. Co się takiego dzieje, czego chcesz uniknąć, a mimo to i tak Cię to spotyka. Wyobrażaj sobie, jak wszystkie te sytuacje zostają z Ciebie zmyte, problemy znikają. Opłucz się czystą wodą (najlepiej zimną) i wytrzyj czystym, świeżym ręcznikiem. Pozwól wypalić się do końca świecom. Rytuał ten przeprowadzaj, gdy księżyc ubywa. Możesz go dowolnie powtarzać, aż w pełni poczujesz, że cała zła energią Cię opuściła.

Jeżeli rzucono na Ciebie urok, to woda po kąpieli będzie mętna i brudna, pojawią się na niej ciemne plamy. Spłucz ją wyobrażając sobie, jak razem z nią odpływa ciemna energia. Możesz także zebrać trochę tej wody i wylać na rozstaju dróg.

Poniżej rzeczywiste zdjęcie rośliny: